bez końca

Przez chwilę myślałem, że
to znowu Ty.

Myślałem, że obudzę się
i pierwszym widokiem będzie Twoja twarz,

że dotknę jej i poczuje jaka jest ciepła
i myślałem też,
że spojrzę w twe tęczowe oczy,
że pokój będzie pachniał zapachem Twej skóry.

Potem planowałem, że pójdziemy na spacer
powiedzieć im wszystkim jacy jesteśmy szczęśliwi.

Chciałbym powiedzieć Ci - gdy kichniesz
- na zdrowie -  z uśmiechem.

I znowu usnułem plan, że siądziemy
na ławce w parku - wtedy posłucham Twojej historii -
a Ty mojej.

Będziemy tak szli i marzyli, mówili i śnili,
tańczyli i śmiali.
Bez końca.

Dzień zaczął się deszczowo i zapewne tak samo się skończy. Wczoraj z nudów zrobiłem porządki. Posprzątałem w szafie, poprzestawiałem trochę w pokoju. Nastawiłem 3 prania bo już ubrania walały mi się po łazience. Ogólnie zrobiło się czysto, przyjemnie i tak idealnie.

Dzisiaj wstałem po 9. Zjadłem śniadanie. Sprzedałem 11 kg makulatury. Gazet, które warte były może ze 150 zł. Zarobiłem 1, 70. Zrobiłem interes jak nie wiem co. Haha. Sprzedałem te gazety nie dlatego, że brakuje mi pieniędzy, ale dlatego, że mam szacunek do pieniądza - to po pierwsze, a po drugie zbierał się a nich kurz i zajmowały zbyt wiele miejsca.

Za kilkanaście minut muszę jechać na uczelnię specjalnie po to by skserować kilka kartek bo na wykładzie nie zostaję, bo i tak po 30 minutach musiałbym wyjść do pracy.

I tak się kręci to wszystko. Pcham ten wózek do przodu. Na razie z uśmiechem.

Miłego dnia.